مردم پرتغال به دلیل بی‌ثباتی فرهنگی كه بر آنها تحمیل شده است دارای یك نوع «همبستگی عاطفی اجتماعی» ویژه‌ای با یكدیگر می‌باشند. بدین ترتیب مردم پرتغال را می‌توان به هنگام وقوع و بروز بحرانهای ناشی از حوادث طبیعی و یا در برخورد با گروههای غیر مشابه اجتماعی با یكدیگر مشاهده نمود.
بسیاری از ارزشهای فرهنگی ویسكوزها مثل مهربانی، خونگرم بودن، تجلی خود را تا به امروز در این جامعه حفظ كرده‌است.
می‌توان مردم پرتغال را مردمی«صلح طلب»، «راحت طلب»، «خانواده دوست» و طبعاً «مصرف كننده» خواند. صلح طلب به این معنا كه پرتغالی‌ها پرخاشگر و خشن نبوده و چه از جنبه روابط و مناسبات انسانی در داخل جامعه و چه از جنبه بین‌المللی «سازشكار» می‌باشند.
در پرتغال در چارچوب خانواده، «حاكمیت روانی» و«مدیریت منزل» با خانم‌هاست و مردها بیشتر«مطیع همسرشان» بوده و بعضاً «رئیس صوری و خنثی» در خانواده می‌باشند.
از ویژگیهای دیگر كه در جامعة پرتغال برجسته می‌نماید یكی «مهربانی و عطوفت مردم» و دیگر «انعطاف پذیری سیاسی ـ روانی جامعه» در مورد اقلیتهای نژادی و مذهبی می‌باشد كه در كمتر كشور اروپایی چنین دوستانه، مشاهده می‌گردد.